HOUSEMAID
"Kapwa Pinay"
-Eleony Che
Short Story
SI KRISTA ay isang OFW sa bansang Kuala Lumpur, mahigit anim na taon na siyang naninilbihan sa kanyang mga amo. Wala siyang naging problema sa mga ito, tuwing taon ay pinapabakasyon siya ng mga amo niya sa kanila upang makasama ang kanyang pamilya sa loob ng labing limang araw na bakasyon. Sa tuwing nagre-reniew siya ng working visa sa mga amo niya ay siya naman pagtaas nito ng kanyang sahod na dinadagdag ng isang daan ringgit.
Minsan kapag nababagot si Krista o nagsasawa na sa araw na araw na gawain ay nangangarap siyang makapagtrabaho sa labas ng bahay, kaya tuwing day off niya ay naghahanap siya ng trabaho na puwede magbigay sa kanya ng working permit hanggang sa may nakikila siyang kapwa pinay na isa raw agent at mga trabahong binibigay nito ay hindi bilang kasambahay kundi puro mga trabaho sa labas gaya ng sa mga salon, waitress, saleslady at iba pa.
"Oh, Krista.. Kumusta na? Hindi ka pa ba nakapagdesisyon? Sige ka, baka may makakuha na ng bakanteng trabaho na ino-offer ko sa'yo." bungad na sabi nito pagkakita sa kanya sa Macdonalds na malapit sa Kotaraya Mall, kung saan maraming mga Filipina ang tumatambay doon.
"Eh, natatakot ako sa planung mag- run away at isa pa mabubuti naman ang mga amo ko. Tinaasan naman nila ako ng sahod kasi kare-reniew ko lang." alanganin niyang sagot dito. Kakilala lamang niya rito noon nakaraan linggo pagkatapos niyang magsimba.
"Ikaw ang bahala, basta kapag gusto mo, text mo lang ako at ipapasundo kita kung saan mo gusto na sunduin kita." sagot ng Filipina na nagpakilala sa kanya na agent.
"Sige Shel." tanging nasagot na lamang niya rito pero ang totoo ay gustong-gusto na niyang sabihin na tatanggapin na niya ang trabahong sinasabi nito sa isang hotel bilang chambermaid.
Nang gabing iyong ay hindi makatulog si Krista sa kakaisip kung lilisanin na ba niya ang pamilyang mahigit anim na taon niyang pinagsilbihan at naging mabuti naman ang pakitungo sa kanya. "Bahala na." sambit niya sa sarili at pinilit na matulog.
Kinaumagahan ay iritang-irita si Krista sa mga kalat na nakiita niya, "Grr! Nakakasawa na ang maglinis araw-araw!"
Pagkatapos ng kanyang mga gawain ay agad na nagtext si Krista sa Pinay agent nakilala niya, nagpapasundo siya sa LRT station na malapit sa lugar ng kanyang pinagtatrabahuan at agad niyang inimpake ang kanyang mga gamit, nag-iwan ng sulat para sa kanyang among babae at idikit niya sa pintuan ng fridge.
Pagkarating sa LRT station ay agad na may lumapit sa kanyang ibang lahi na lalaki "Are you Krista? I'm Ali, Shell's husband."
"Ha? Where's Shell? I'm sorry but I don't want to go with you. She replied me that she will wait me here." sagot niya rito.
Tinawagan ng lalaki ang agent na tinutukoy niya na asawa umano ng lalaking nasa harapan niya. "Hello Krista. Sumama ka na kay Ali dahil idederesto ka na niya sa hotel kung saan magtatrabaho ka. Kailangan mo na magpa-intreview para sa makalawa ay mag-uumpisa ka na sa work. Hinding-hindi ka magsisisi dahil nasa 2,200 ringgit ang sahod mo roon at free accomodation pa." saad nito nasa kabilang linya pagkaabot sa kanya ng lalaki ng mobile nito sa kanya.
"Okay.. Nagulat lang kasi ako dahil ang usapan ay ikaw ang susundo sa akin." natatawa pa niyang sagot.
Sumama siya sa lalaking nagpakilalang asawa ng agent na wala pa'ng isang buwan niyang nakilala at dalawang beses pa lamang niyang nakita. Kumpiyansa siya sa sarili na nasa mabuting kamay siya dahil kapwa Pinay ang tutulong sa kanya.
Dinala siya nito sa isang lumang hotel na malapit sa Ampang park, "Come with me. We go there in one room so that you can take a rest first."
"What? But why here. I thought it's my interview that's why we go here." nagtatakang tanong niya rito habang mahigpit niya hawak ang isang stoller bag niya at ang pack bag na tanging dala lamang niya. Lahat ng mga mahahalagang kagamitan napundar at perang naipon niya ay nasa pack bag niya.
"I will call you if the manager of this hotel will ask to interview you." wika nito na tila nagiging alerto ang paningin sa paligid.
Aatras na sana si Krista subalit agad siyang nakatanggap ng sms mula kay Shell ang kapwa niyang Pinay na nagpakilalang agent sa kanya. Pagkabasa ng text nito na nangungumusta at magpalipas muna siya ng isang gabi sa hotel na kinaroroonan niya ay biglang kumalma ang kanyang loob na kanina lamang ay sinakluban ng takot.
Pagkapasok niya sa silid ng hotel kung saan siya mag-oovernight ay agad na tinakpan ang bibig niya ng isang bagay na nakawala ng kanyang malay.
Pagkalipas ng ilang minutong nawalang siya ng malay ay nararamdaman niya may mabigat na nilalang ang pumangibabaw sa kanya, gusto niyang manlaban at itulak ito subalit ay wala siyang lakas para gawin iyon at tanging mga ungol na pagpupumiglas lamang ang lumalabas sa bibig niya.
Isa.. Dalawa.. Tatlong lalaki ang naramdaman niyan papalit-palit na gumagamit sa kanya, kahit mahina siya ay pinipilit niyang manlaban subalit tila walang naririnig ang mga lalaking gumagamit sa kanya at pinagpasa-pasahan na pinagsawaan ang kanyang katawan.
Mga luha na lamang ang lumabas sa kanyang mga mata na punong-puno ng pagsisisi, "Diyos ko, tulungan Niyo po ako. Patawad sa mga nagawa kong kasalanan na hindi ako nakuntento sa anung meron ako." panalangin na tanging naisip lamang niya.
Makalipas ang ilang oras ay nagsawa rin ang mga lalaking sa pagpasa-pasa nito ng mahinang katawan niya. Sa kabila ng panghihina at mga sakit sa buong katawan lalo na sa gitnang bahagi ng kanyang katawan ay nagawa niya tumayo, pagapang sa kanyang mga gamit at kinapa ang kanyang mobile. Ma-swerte naman na hindi nakuha ang mobile niya dahil lahat ng naipon niyang mga alahas at pera ay kinuha sa kanya ng lalaking nagpakilalang asawa ng agent na kapwa niyang Pinay.
Hindi na nag-isip si Krista kung sinu ang hingan ng tulong, "Help me Madam, Im here.." sabi niya sa among babae na tinawagan niya at sinasabi ang kanyang kinaroroonan.
Tinulungan siya ng kanyang mga amo sa kabilang ng kanyang pag-run away dito, hiyang-hiya siya sa ginawa niya rito at naaawa siya sa sinapit niya. Nakipagtulongan siya sa mga awtoridad na mahuli ang Pilipinang kanyang nakilala.
"Don't worry, Krista. We will help you about what happen to you. You're my family for more than six years." nakangiting sabi ng amo niyang lalaki samantalang iyak ng iyak ang kanyang among babae sa sinapit niya.
"I'm sorry, because of my dream to work outside of the house. Like this..." wika niya na hindi na natuloy ang sasabihin dahil subrang pagsisisi ang nagawa niyang desisyon na nagtiwala sa kapwa niyang Pilipina.
-ito ay isang kathang isip lamang. Ang pangalan at mga pangyayaring nabanggit ko rito ay isang likhang-isip lamang.
Sa panahon ngayon ay mahirap na ang magtiwala ng basta-basta kahit na kapwa Filipino pa, maging sa mga kamag-anak o mga kaibigan. Sana bago tayo magdesisyon ay pag-isipan muna ng maraming beses upang hindi ikakapahamak ng sarili. Walang masamang maghangad na mas maganda pa'ng buhay pero sana ay maghangad sa tamang paraan upang hindi mo pagsisihan sa bandang huli. Huwag basta-basta magpasya kapag tayo ay naiirita o aminit ang ating ulo dahil isa ito sa magtutulak sa atin sa kapamahakan.
-Hindi ako makatulog kaya kung ano-ano na lamang ang pumapasok na kwento sa aking isipan. Magandang gabi po sa lahat.
28 May at 21:50
"Kapwa Pinay"
-Eleony Che
Short Story
SI KRISTA ay isang OFW sa bansang Kuala Lumpur, mahigit anim na taon na siyang naninilbihan sa kanyang mga amo. Wala siyang naging problema sa mga ito, tuwing taon ay pinapabakasyon siya ng mga amo niya sa kanila upang makasama ang kanyang pamilya sa loob ng labing limang araw na bakasyon. Sa tuwing nagre-reniew siya ng working visa sa mga amo niya ay siya naman pagtaas nito ng kanyang sahod na dinadagdag ng isang daan ringgit.
Minsan kapag nababagot si Krista o nagsasawa na sa araw na araw na gawain ay nangangarap siyang makapagtrabaho sa labas ng bahay, kaya tuwing day off niya ay naghahanap siya ng trabaho na puwede magbigay sa kanya ng working permit hanggang sa may nakikila siyang kapwa pinay na isa raw agent at mga trabahong binibigay nito ay hindi bilang kasambahay kundi puro mga trabaho sa labas gaya ng sa mga salon, waitress, saleslady at iba pa.
"Oh, Krista.. Kumusta na? Hindi ka pa ba nakapagdesisyon? Sige ka, baka may makakuha na ng bakanteng trabaho na ino-offer ko sa'yo." bungad na sabi nito pagkakita sa kanya sa Macdonalds na malapit sa Kotaraya Mall, kung saan maraming mga Filipina ang tumatambay doon.
"Eh, natatakot ako sa planung mag- run away at isa pa mabubuti naman ang mga amo ko. Tinaasan naman nila ako ng sahod kasi kare-reniew ko lang." alanganin niyang sagot dito. Kakilala lamang niya rito noon nakaraan linggo pagkatapos niyang magsimba.
"Ikaw ang bahala, basta kapag gusto mo, text mo lang ako at ipapasundo kita kung saan mo gusto na sunduin kita." sagot ng Filipina na nagpakilala sa kanya na agent.
"Sige Shel." tanging nasagot na lamang niya rito pero ang totoo ay gustong-gusto na niyang sabihin na tatanggapin na niya ang trabahong sinasabi nito sa isang hotel bilang chambermaid.
Nang gabing iyong ay hindi makatulog si Krista sa kakaisip kung lilisanin na ba niya ang pamilyang mahigit anim na taon niyang pinagsilbihan at naging mabuti naman ang pakitungo sa kanya. "Bahala na." sambit niya sa sarili at pinilit na matulog.
Kinaumagahan ay iritang-irita si Krista sa mga kalat na nakiita niya, "Grr! Nakakasawa na ang maglinis araw-araw!"
Pagkatapos ng kanyang mga gawain ay agad na nagtext si Krista sa Pinay agent nakilala niya, nagpapasundo siya sa LRT station na malapit sa lugar ng kanyang pinagtatrabahuan at agad niyang inimpake ang kanyang mga gamit, nag-iwan ng sulat para sa kanyang among babae at idikit niya sa pintuan ng fridge.
Pagkarating sa LRT station ay agad na may lumapit sa kanyang ibang lahi na lalaki "Are you Krista? I'm Ali, Shell's husband."
"Ha? Where's Shell? I'm sorry but I don't want to go with you. She replied me that she will wait me here." sagot niya rito.
Tinawagan ng lalaki ang agent na tinutukoy niya na asawa umano ng lalaking nasa harapan niya. "Hello Krista. Sumama ka na kay Ali dahil idederesto ka na niya sa hotel kung saan magtatrabaho ka. Kailangan mo na magpa-intreview para sa makalawa ay mag-uumpisa ka na sa work. Hinding-hindi ka magsisisi dahil nasa 2,200 ringgit ang sahod mo roon at free accomodation pa." saad nito nasa kabilang linya pagkaabot sa kanya ng lalaki ng mobile nito sa kanya.
"Okay.. Nagulat lang kasi ako dahil ang usapan ay ikaw ang susundo sa akin." natatawa pa niyang sagot.
Sumama siya sa lalaking nagpakilalang asawa ng agent na wala pa'ng isang buwan niyang nakilala at dalawang beses pa lamang niyang nakita. Kumpiyansa siya sa sarili na nasa mabuting kamay siya dahil kapwa Pinay ang tutulong sa kanya.
Dinala siya nito sa isang lumang hotel na malapit sa Ampang park, "Come with me. We go there in one room so that you can take a rest first."
"What? But why here. I thought it's my interview that's why we go here." nagtatakang tanong niya rito habang mahigpit niya hawak ang isang stoller bag niya at ang pack bag na tanging dala lamang niya. Lahat ng mga mahahalagang kagamitan napundar at perang naipon niya ay nasa pack bag niya.
"I will call you if the manager of this hotel will ask to interview you." wika nito na tila nagiging alerto ang paningin sa paligid.
Aatras na sana si Krista subalit agad siyang nakatanggap ng sms mula kay Shell ang kapwa niyang Pinay na nagpakilalang agent sa kanya. Pagkabasa ng text nito na nangungumusta at magpalipas muna siya ng isang gabi sa hotel na kinaroroonan niya ay biglang kumalma ang kanyang loob na kanina lamang ay sinakluban ng takot.
Pagkapasok niya sa silid ng hotel kung saan siya mag-oovernight ay agad na tinakpan ang bibig niya ng isang bagay na nakawala ng kanyang malay.
Pagkalipas ng ilang minutong nawalang siya ng malay ay nararamdaman niya may mabigat na nilalang ang pumangibabaw sa kanya, gusto niyang manlaban at itulak ito subalit ay wala siyang lakas para gawin iyon at tanging mga ungol na pagpupumiglas lamang ang lumalabas sa bibig niya.
Isa.. Dalawa.. Tatlong lalaki ang naramdaman niyan papalit-palit na gumagamit sa kanya, kahit mahina siya ay pinipilit niyang manlaban subalit tila walang naririnig ang mga lalaking gumagamit sa kanya at pinagpasa-pasahan na pinagsawaan ang kanyang katawan.
Mga luha na lamang ang lumabas sa kanyang mga mata na punong-puno ng pagsisisi, "Diyos ko, tulungan Niyo po ako. Patawad sa mga nagawa kong kasalanan na hindi ako nakuntento sa anung meron ako." panalangin na tanging naisip lamang niya.
Makalipas ang ilang oras ay nagsawa rin ang mga lalaking sa pagpasa-pasa nito ng mahinang katawan niya. Sa kabila ng panghihina at mga sakit sa buong katawan lalo na sa gitnang bahagi ng kanyang katawan ay nagawa niya tumayo, pagapang sa kanyang mga gamit at kinapa ang kanyang mobile. Ma-swerte naman na hindi nakuha ang mobile niya dahil lahat ng naipon niyang mga alahas at pera ay kinuha sa kanya ng lalaking nagpakilalang asawa ng agent na kapwa niyang Pinay.
Hindi na nag-isip si Krista kung sinu ang hingan ng tulong, "Help me Madam, Im here.." sabi niya sa among babae na tinawagan niya at sinasabi ang kanyang kinaroroonan.
Tinulungan siya ng kanyang mga amo sa kabilang ng kanyang pag-run away dito, hiyang-hiya siya sa ginawa niya rito at naaawa siya sa sinapit niya. Nakipagtulongan siya sa mga awtoridad na mahuli ang Pilipinang kanyang nakilala.
"Don't worry, Krista. We will help you about what happen to you. You're my family for more than six years." nakangiting sabi ng amo niyang lalaki samantalang iyak ng iyak ang kanyang among babae sa sinapit niya.
"I'm sorry, because of my dream to work outside of the house. Like this..." wika niya na hindi na natuloy ang sasabihin dahil subrang pagsisisi ang nagawa niyang desisyon na nagtiwala sa kapwa niyang Pilipina.
-ito ay isang kathang isip lamang. Ang pangalan at mga pangyayaring nabanggit ko rito ay isang likhang-isip lamang.
Sa panahon ngayon ay mahirap na ang magtiwala ng basta-basta kahit na kapwa Filipino pa, maging sa mga kamag-anak o mga kaibigan. Sana bago tayo magdesisyon ay pag-isipan muna ng maraming beses upang hindi ikakapahamak ng sarili. Walang masamang maghangad na mas maganda pa'ng buhay pero sana ay maghangad sa tamang paraan upang hindi mo pagsisihan sa bandang huli. Huwag basta-basta magpasya kapag tayo ay naiirita o aminit ang ating ulo dahil isa ito sa magtutulak sa atin sa kapamahakan.
-Hindi ako makatulog kaya kung ano-ano na lamang ang pumapasok na kwento sa aking isipan. Magandang gabi po sa lahat.
28 May at 21:50
